ارنستو، پسربچه‌ای هفت‌ساله که بدنی شبیه به یک مرد سی‌ساله دارد، در اولین روز مدرسه تصمیم می‌گیرد که دیگر به مدرسه نرود، زیرا نمی‌خواهد چیزهایی را که بلد نیست به او آموزش دهند.

فرانسواز و همسرش ژان پیر از چند زوج دوست دعوت می‌کنند تا آخر هفته را در ویلای بزرگ خود در سواحل پرتغال بگذرانند. آنچه در پی می‌آید یک ماجرای عاشقانه و پیچیده است که در آن هر شخصیت شناخت بیشتری از خود پیدا می‌کند.

در این فیلم تجربی، ایزیدور ایزو، رهبر جنبش لتریسم، به سینمای متعارف می‌تازد و شکلی انقلابی از فیلم‌سازی را ارائه می‌دهد: او از طریق خراش دادن و سفید کردن فیلم، از هم گسیختن همگامی صدا و تصویر و ساختارشکنی در داستان، قصد دارد هنر هفتم را به همان شیوه‌ای که برای متحول کردن دنیای ادبیات تلاش کرده بود، نوسازی کند.

فرمانده جرارد و گروه چریکی‌اش پناهگاه ایده‌آلی پیدا کرده‌اند: یک آسایشگاه در کوه‌های آلپ که در آن، در کنار بیماران روانی، یک دختر یهودی و یک پزشک سوئیسی که ممکن است جاسوس آلمانی‌ها باشد نیز پنهان شده‌اند...